Spacer

      Piękna niedziela i świeci słońce,

      zakochana para za ręce się trzyma.

      Jeszcze na rowerkach ścigają się dzieci...

      figlarny wiaterek - kaptury im nadyma!

               Jakie czarne oczy, ma brunetka śniada,

                aż dojrzałem w nich piekła otchłanie.

               Trudno się powstrzymać, żeby nie zagadać:

               zaniemówiłem...gdy patrzyłem na nie!

     A cudnych dziewczyn, jest tak dużo,

     słabo - od samego tylko widoku...

    (nie ten wiek, już siły nie służą),

      i  trudno za nimi - dotrzymać kroków!

                Musi do ciebie dotrzeć staruszku:

                lata, kiedy biegałeś po parku,

                spałeś nie tylko sam w łóżku...

                czas dawno zdjął  z twych barków!

        Popatrzeć jednak nikt nie zabrania,

        ani też złego słowa nie powie.

        Uważaj bo od tego podglądania...

        może zajść potrzeba - wzywać pogotowie!

         w.

          Tak stary, mierz siły - na zamiary!

                       Odwaga

      Ale dużo jest przystojniaków:

      podziwiać trzeba  - co kilka kroków.

      Nie wiedziałam, że wśród Polaków,

      prawie każdy jest pełen uroku.

           Może któryś z tych barczystych:

           o ten - co kapelusz nosi,

           i w sposób wyraźnie oczywisty...

           chociaż na spacer mnie zaprosi!

            W.

                         Zima

       Zimo nasza, co się dzieje,

          dlaczego jesteś taka jakaś leniwa?

          Nawet lekko wiatr nie wieje,

          nie mówiąc - o gwałtownych porywach!

              Przecież ty bez puchu białego,

              wyglądasz prawie, jak miotła stara.

              Przepraszam, ale do porównania takiego,

              nadaje się również - każda poczwara!

          To nie są obelgi żadne,

           bo trudno nazwać takiego kocmołucha,

           powiedzieć, że coś masz ładne...

           wszystko zwisa,aż do brzucha!

               Czy ty wiesz - w ogóle,

               co nazywamy nadal jakimś szronem?

               Dlaczego ciepłej dziewczyny nie otulę,

               żeby nie ostygło ciało spełnione?

           Maleńkie dzieci teraz rodziców pytają,

           o przyrządy, mające spody śliskie?

           Trzeba ciągnąć, albo same zjeżdżają,

           nawet z jakiejś górki niskiej!

               Może trzeba jednak kogoś usprawiedliwić,

               pytając dlaczego próżnuje w górze?

               Tylko można trochę się dziwić:

               oby to nie trwało...dłużej!

                                                    W.M.

       A dla tych, co zapomnieli,

       jak wygląda zima w bieli:

                            Powód     

     Kiedy kończy się powód uczuciowy,

    do dalszego trwania już niezdatny,

    serce stygnie, wysilają się głowy:

    mozolnie szukając "powodów adekwatnych".

                             Bywa

    Czasem bywa, iż ludzie niektórzy,

    zamiast podać prawdziwe przyczyny,

    kłamią słabi, wolą bowiem stchórzyć,

    niż przyznać się - do własnej winy!

                            Nigdy

    Nie pisz wierszy u kogoś obcego,

    myśląc wyłącznie o swojej dziewczynie,

    bo oberwiesz od bóstwa twego...

    nie będziesz zrozumiany - jesteś "winien"!

                            Upór

    Jak nie może bezpośrednio tekstem,

    wtedy staje prawie na głowie,

    i pod byle jakim pretekstem:

    znajdzie sposób - i osobiście ...wypowie!

                        Celowo

    Każdy pretekst jest bolesny szczególnie,

    kiedy został zwyczajnie wyimaginowany.

    Można go odczuć - tak ogólnie...

    jakby celowo zadawać komuś rany!

                      Kłamstwo

    Chociaż to podłe, czasem skuteczne:

    kiedy kłamstwem chcesz coś wskórać.

    Ale tchórza jednak czuć odwiecznie...

    podobnie - mamy wstręt ... do szczura!

                                                 W.M.

                    Przytul  się

     Łysy księżyc  już wyszedł  leniwie,

     łaskawie z chmur się wychylił,

     potem zaczął dreptać cierpliwie,

     bacząc, aby drogi nie pomylił!

         Kiedy nocą mrok - świat zasłania,

         i tylko latarnie drogę wskazują,

         każdy promyk jest godzien powitania...

         tobie -  bracie ziemi - też dziękują!

      Przytul się, gdyż chłodek  zionie,

      pragnę choćby Twego muśnięcia.

      Niech fala uczuć wstępnie płonie...

      żar ogarnie nas...w objęciach!

          Nie zerkaj niedyskretnie blady księżycu,

          oświetl solidnie - pracując godnie,

          aby wszelkie chodniki i ulice,

          szczęśliwie przebyli - ich wszyscy przechodnie!

       Już noc zasnęła i chrapie,

       aż trzeszczą ściany mojej kamienicy.

       Pewno śni, iż księżyc ją drapie...

       dla niej - tylko Mars się liczy!

                            ...

          Śpij już rozkosznie moje kochanie,

          sen znój na rześkość zamieni.

          Rano wyspana, znów piękna - wstaniesz...

          o !  - gwiazdy też są ... na ziemi!

                                                                     W.M.

                      Dostęp

               Dostęp do tego blogu  został zastrzeżony,

            taka pada decyzja -  z właściciela woli !

            Minęły lata, poszły w różne strony...

            dlatego taki  "przyjacielski" postępek... boli!

             W.

        " Jako użytkownik  wiecho9, nie masz do niego dostępu"  ( Zęby zgrzytają! )

            Żegnamy Stary i witamy Nowy Rok

       Odchodzę od Was, z zerowym żalem,

       ani nie mam zamiaru się bronić,

       gdyż myślę jednak, że się starałem...

       nie chcę nawet - jednej łezki uronić!

            Może pretensji uzbierało się tak troszeczkę,

            musiałem znosić pijackie awantury i waśnie:

            Polak jak nie wypije samogonu beczkę...

            uważa , że łamie słowiańskie prawa - właśnie!

        Trzeba też pochwalić, za cuda natury:

        szczególnie te dziewczęta, które już dorosły.

        Dzięki naszym Mamom - za piękne córy...

        które swoją cenną niewinność - brawo!...doniosły!

             Niechaj zatem w 2012   Nowym Roku,

             każdemu z nas zagra sylwestrowa orkiestra.

             A cenne zdrowie - rzetelnie dotrzymuje kroku:

             nie choruje Rodzina, bliscy znajomi...i reszta!

             W.

              Najserdeczniejsze Życzenia Noworoczne z całusami!

                    Życzenia świąteczne

          Kiedy ukaże się gwiazda betlejemska:

          oznajmiając, że Jezus się urodził,

          złotem rozbłyśnie  cała kula ziemska...

          i On w żłobku - nędznej zagrodzie!

                 Podzielmy się opłatkiem - tradycyjnie:

                 żeby nigdy nie brakło nam chleba,

                 tak ciepło, po słowiańsku - familijnie...

                 dla każdego - jak zajdzie potrzeba!

          Niech ten nastrój uroczyście świąteczny,

          wszystkim jakoś szczególnie się udzieli.

          Taki zwłaszcza dla dzieci bajeczny...

           gdy Mikołaj fajnym prezentem - obdzielił!

                                          ...

                 Życzę Wszystkim blogującym miłym,

                 spędźcie Święta w atmosferze serdecznej.

                 Aby wzajemne życzenia się spełniły...

                  a zdrowie zawsze służyło - koniecznie!

                  Wiesław M.

                   Całusy świąteczne dla Wszystkich!

                        Chłodne  nastroje

       Wcześniej zmrok zapada - pora jesienna,

       nawet dni są teraz smutniejsze.

       Słońce wyczerpane, bo aura zmienna,

       i euforie do egzystencji - jakoś mniejsze!

           Z końcem jesieni, czyjaś bliskość zniknęła,

           widocznie była również  taka sezonowa.

           Chociaż dość dawno się zaczęła...

           to przeszłość - do lamusa trzeba schować!

        Przykro, ale teraz tak bywa,

        rzadko, to jednak się zdarzy,

        bez powodu, ktoś z tobą zrywa...

        Smutek gości w sercu i na twarzy!

                          ...

             Życie nadal tak wartko płynie,

             jak fala - dość często burzliwa.

             Obraca się, niczym koło we młynie...

             trzeba też rozważniej rozsądku używać!

                                                             W.M.

      Złote kwiaty słonecznika

       Dobrze, że nie trzeba myśleć nocą,

       bo sen na rozmyślania - nie pozwoli:

       Czasem jednak żałować trzeba - po co?

       gdy mózg można - inaczej ukoić!

              Pragnę, byś była kochanie tej nocy:

              pieszczot jest nigdy za wiele.

              Trzeba spełnionym przez świat kroczyć...

              Odpocząć przecież można w niedzielę!

                                           ...

       Ktoś puka, mój sen znika,

       to jesień przyszła, z bukietem dużym,

       z ostatnich złotych kwiatów słonecznika.

       Jej wizyta, chyba dobrze wróży?

               Idąc, jakże biodrami lubieżnie kołysze,

               nie sposób adekwatnie zachwyt wymienić!

               Cudownie jest twoją rozkoszną radość usłyszeć...

               dziękujemy tobie - polskiej, złotej jesieni!

                                                                                          W.M.

                Pośpij

          Twój prezent funta kłaków nie warty,

           bez łaski, lizaka sam sobie kupię.

           A za takie mikołajowe żarty:

           pośpisz na fotelu - ale w ciupie!

       Teraz wszelkich potrzeb jest tak dużo,

       za wszystkie nowości trzeba płacić.

       Pieniążki za długo nam nie służą...

       a trudno samemu - nudzić się w chacie!

            Czasem też jest dobrze pomarzyć,

            wtedy żywot staje się bardziej znośny.

            A jak widzę tyle pięknych twarzy:

            już jesienią zaczynam tęsknić - do wiosny!

                                   ...

        Gdybym o całusa te Mikołajki poprosił,

        to może byłyby nawet szczodre.

        Z wdzięczności, na rękach bym je nosił,

        woził także na ryby - nad Odrę!

                                                                W.M.